Akty desperacji, rewelacyjny debiut Irlandki Megan Nolan, to najgłośniejsza ostatnio powieść z nurtu millennial novel, jak określa się na Wyspach prozę, którą tworzą trzydziestolatkowie dla trzydziestolatków. Tematem milenialsowych powieści jest miłość w wielkim mieście, pokazana bez pruderii i zahamowań, a bohaterowie są tak blisko życia, które znamy, że ich problemy i perypetie traktujemy jak własne. Wykształceni lepiej lub gorzej, ale zarabiający zawsze źle, z rodzicami w odległych miastach, które z ulgą opuścili, ze znajomymi na Facebooku, z kochankami na Tinderze – szukają silnych więzi, a kiedy zdaje się, że je nawiązują, czują się osaczeni.

Bohaterka Nolan nie ma imienia. Przyjechała do Dublina na studia, porzuciła je i teraz łapie dorywcze, niskopłatne prace; w święta odwiedza rodziców w Waterford, a na co dzień spotyka się ze znajomymi, czasem z kochankami i próbuje dobrze się bawić. Jednak pod tym wszystkim kryje się drugie życie. „To spędzane w mieszkaniu, gdzie usiłowałam zmusić się do uległości i bezruchu. Nie potrafiłam być szczęśliwa w pojedynkę, a ponieważ wiedziałam, że to oznaka słabości, zmuszałam się do znoszenia tego stanu tak długo, aż pękałam – choć czasami sądziłam, że oszaleję”.