Bliski Wschód to miejsce, gdzie historia i codzienność splatają się w dramatyczny węzeł. Izrael i Palestyna – kolebka czterech religii – od dekad pozostają areną krwawego konfliktu. Mario Vargas Llosa, laureat Literackiej Nagrody Nobla, przywołuje wstrząsające historie ludzi uwikłanych w tę wojnę, takie jak opowieść o Wafie Idris, pierwszej palestyńskiej kobiecie-samobójczyni. Autor nie ocenia, lecz szuka źródeł przemocy i pyta, czy pokój na tych terenach jest w ogóle możliwy. „Izrael – Palestyna” to reportaż o nadziei, desperacji i trudnych wyborach tam, gdzie granice wyznacza cierpienie.
Noblista o konflikcie, który nie gaśnie
Ta ziemia pulsuje życiem jak nigdzie indziej. Izrael i Palestyna to kolebka czterech wyznań, a jednocześnie – arena niekończącej się ludzkiej tragedii.
Pierwsza palestyńska terrorystka Wafa Idris miała 28 lat. Nie nosiła hidżabu. Chciała zostać pielęgniarką. Kochała brata, który spędził osiem lat w izraelskim więzieniu i był torturowany. Kiedy mąż porzucił ją, bo nie mogła mieć dzieci, coś w niej pękło. Jej matka do dziś nie wie, dlaczego córka wysadziła się na ulicy Jafy. „Bomby przynoszą pożytek Palestyńczykom” – mówi staruszka. „Moja córka jest w raju. Niedługo się tam spotkamy”.
Historia Wafy to jedna ze wstrząsających opowieści, które składają się na ten niezwykły reportaż.
Wybitny powieściopisarz sięga po literaturę faktu, by opisać to, co wydaje się nieopisywalne. Pozostając wierny ideałom wolności i sprawiedliwości, Llosa stara się zrozumieć źródła krwawego konfliktu i poszukuje wyjścia z błędnego koła przemocy. Stawia też pytanie aktualne do dziś: czy pokój na Bliskim Wschodzie jest w ogóle możliwy?
