Kim byli ojcowie archeologii, którzy kierowali wyprawami do Imperium Osmańskiego? Nobliwymi naukowcami? Ukrytymi szpiegami? A może zwykłymi łowcami skarbów, którzy pożądali jedynie złota upadłych cywilizacji? Jürgen Gottschlich i Dilek Zaptcioglu-Gottschlich przedstawiają prekursorskie wyprawy archeologiczne w zupełnie nowym świetle. Przekonajmy się, czy były to ekspedycje naukowe, czy raczej wyprawy pełne przemocy i rozboju, intryg i awantur.
SKARB URATOWANY – SKARB ZRABOWANY
Niemieccy archeolodzy wyruszali do Imperium Osmańskiego w poszukiwaniu unikatowych artefaktów. Mieli ocalić historię przed zapomnieniem i wydrzeć piaskom pustyni starożytne skarby. Zamiast jednak je ocalić – rozkradli.
Ołtarz pergamoński, brama targowa z Miletu, skarb Priama, popiersie Nefretete – to tylko ułamek bezcennego dziedzictwa, które znalazło się w niemieckich rękach.
Historia wypraw archeologicznych to historia rabunku. To historia przemocy i rozboju, intryg i awantur. Siły pieniądza i braku skrupułów. Kim zatem byli ojcowie archeologii, którzy kierowali tymi wyprawami.
