🚚 Free Worldwide Shipping on All Orders!Shop Now
HomeSklep

Opowiadania wybrane

Product image 1

Opowiadania wybrane

Wybrała, przełożyła i posłowiem opatrzyła Magda Heydel.

„[…] w eseju z 1934 roku T.S. Eliot przyznał opowiadaniu Mansfield Rozkosz miejsce równe Zmarłym Joyce’a i The Shadow in the Rose Garden Lawrence’a. W klasycznym studium gatunku, The Lonely Voice z 1962 roku, Frank O’Connor stawia ją (zresztą jako jedyną kobietę) obok takich autorów opowiadań jak Czechow, Kipling, Joyce, Lawrence i Hemingway. O miejsce należne Mansfield wśród twórców modernizmu upomina się w pracy z 1991 roku Sydney Janet Kaplan, pisząc, że wobec obowiązującej przez lata wizji krytycznej, uznającej jedynie wąską i wyłącznie męską reprezentację modernizmu, wysiłek krytyki feministycznej skoncentrował się na zapewnieniu miejsca w kanonie Virginii Woolf. Kaplan podkreśla, że zabrakło świadomości, iż znane z prozy Woolf odkrywcze innowacje narracyjne, takie jak opowiadanie bez fabuły, elementy strumienia świadomości i monologu personalnego czy skupienie na «momencie» psychologicznym, pojawiły się w opowiadaniach Mansfield wcześniej niż u autorki Pani Dalloway. Przy okazji niedawnego wydania Preludium William Boyd stwierdza wprost: «To, co uznajemy za kwintesencję Virginii Woolf, avant la lettre było już u Mansfield. Tak jak Czechow dał życie Mansfield, tak Mansfield dała życie dojrzałemu stylowi Woolf».
(fragment posłowia)

„Byłam zazdrosna o jej twórczość – to jedyna twórczość, o jaką kiedykolwiek byłam zazdrosna”.
Virginia Woolf

„Serce bije mi tak, jakbym czekał, że otworzy mi sama Katarzyna Mansfield. […] Czy potrafiłbym ten widok stąd opisać tak prosto i naturalnie jak ona? Dobra prawdziwa proza jest jak suknia od Paquin lub Molyneaux: niby nic, a jest w tym wszystko. Coś zupełnie nieuchwytnego”.
Andrzej Bobkowski

„Opowiadanie Katherine Mansfield Rozkosz. Czytam je co roku w lutym i przywraca ono mojemu życiu poczucie porządku i harmonii”.
André Aciman

Spis treści:

  • Niemcy przy stole
  • Baron
  • Jak uprowadzono Pearl Button
  • Mała guwernantka
  • Preludium
  • Kiszone ogórki
  • Je ne parle pas français
  • Rozkosz
  • Psychologia
  • Filmy
  • Mężczyzna bez temperamentu
  • Panna Brill
  • Córki świętej pamięci pułkownika
  • Życie Starej Parker
  • Jej pierwszy bal
  • Marriage à la mode
  • Nad Zatoką
  • Podróż
  • Garden party
  • Domek dla lalek
  • Filiżanka herbaty
  • Mucha
  • Kanarek

Wybrała, przełożyła i posłowiem opatrzyła Magda Heydel.

„[…] w eseju z 1934 roku T.S. Eliot przyznał opowiadaniu Mansfield Rozkosz miejsce równe Zmarłym Joyce’a i The Shadow in the Rose Garden Lawrence’a. W klasycznym studium gatunku, The Lonely Voice z 1962 roku, Frank O’Connor stawia ją (zresztą jako jedyną kobietę) obok takich autorów opowiadań jak Czechow, Kipling, Joyce, Lawrence i Hemingway. O miejsce należne Mansfield wśród twórców modernizmu upomina się w pracy z 1991 roku Sydney Janet Kaplan, pisząc, że wobec obowiązującej przez lata wizji krytycznej, uznającej jedynie wąską i wyłącznie męską reprezentację modernizmu, wysiłek krytyki feministycznej skoncentrował się na zapewnieniu miejsca w kanonie Virginii Woolf. Kaplan podkreśla, że zabrakło świadomości, iż znane z prozy Woolf odkrywcze innowacje narracyjne, takie jak opowiadanie bez fabuły, elementy strumienia świadomości i monologu personalnego czy skupienie na «momencie» psychologicznym, pojawiły się w opowiadaniach Mansfield wcześniej niż u autorki Pani Dalloway. Przy okazji niedawnego wydania Preludium William Boyd stwierdza wprost: «To, co uznajemy za kwintesencję Virginii Woolf, avant la lettre było już u Mansfield. Tak jak Czechow dał życie Mansfield, tak Mansfield dała życie dojrzałemu stylowi Woolf».
(fragment posłowia)

„Byłam zazdrosna o jej twórczość – to jedyna twórczość, o jaką kiedykolwiek byłam zazdrosna”.
Virginia Woolf

„Serce bije mi tak, jakbym czekał, że otworzy mi sama Katarzyna Mansfield. […] Czy potrafiłbym ten widok stąd opisać tak prosto i naturalnie jak ona? Dobra prawdziwa proza jest jak suknia od Paquin lub Molyneaux: niby nic, a jest w tym wszystko. Coś zupełnie nieuchwytnego”.
Andrzej Bobkowski

„Opowiadanie Katherine Mansfield Rozkosz. Czytam je co roku w lutym i przywraca ono mojemu życiu poczucie porządku i harmonii”.
André Aciman

Spis treści:

  • Niemcy przy stole
  • Baron
  • Jak uprowadzono Pearl Button
  • Mała guwernantka
  • Preludium
  • Kiszone ogórki
  • Je ne parle pas français
  • Rozkosz
  • Psychologia
  • Filmy
  • Mężczyzna bez temperamentu
  • Panna Brill
  • Córki świętej pamięci pułkownika
  • Życie Starej Parker
  • Jej pierwszy bal
  • Marriage à la mode
  • Nad Zatoką
  • Podróż
  • Garden party
  • Domek dla lalek
  • Filiżanka herbaty
  • Mucha
  • Kanarek
$2.04

Oryginalna: $5.83

-65%
Opowiadania wybrane

$5.83

$2.04

Description

Wybrała, przełożyła i posłowiem opatrzyła Magda Heydel.

„[…] w eseju z 1934 roku T.S. Eliot przyznał opowiadaniu Mansfield Rozkosz miejsce równe Zmarłym Joyce’a i The Shadow in the Rose Garden Lawrence’a. W klasycznym studium gatunku, The Lonely Voice z 1962 roku, Frank O’Connor stawia ją (zresztą jako jedyną kobietę) obok takich autorów opowiadań jak Czechow, Kipling, Joyce, Lawrence i Hemingway. O miejsce należne Mansfield wśród twórców modernizmu upomina się w pracy z 1991 roku Sydney Janet Kaplan, pisząc, że wobec obowiązującej przez lata wizji krytycznej, uznającej jedynie wąską i wyłącznie męską reprezentację modernizmu, wysiłek krytyki feministycznej skoncentrował się na zapewnieniu miejsca w kanonie Virginii Woolf. Kaplan podkreśla, że zabrakło świadomości, iż znane z prozy Woolf odkrywcze innowacje narracyjne, takie jak opowiadanie bez fabuły, elementy strumienia świadomości i monologu personalnego czy skupienie na «momencie» psychologicznym, pojawiły się w opowiadaniach Mansfield wcześniej niż u autorki Pani Dalloway. Przy okazji niedawnego wydania Preludium William Boyd stwierdza wprost: «To, co uznajemy za kwintesencję Virginii Woolf, avant la lettre było już u Mansfield. Tak jak Czechow dał życie Mansfield, tak Mansfield dała życie dojrzałemu stylowi Woolf».
(fragment posłowia)

„Byłam zazdrosna o jej twórczość – to jedyna twórczość, o jaką kiedykolwiek byłam zazdrosna”.
Virginia Woolf

„Serce bije mi tak, jakbym czekał, że otworzy mi sama Katarzyna Mansfield. […] Czy potrafiłbym ten widok stąd opisać tak prosto i naturalnie jak ona? Dobra prawdziwa proza jest jak suknia od Paquin lub Molyneaux: niby nic, a jest w tym wszystko. Coś zupełnie nieuchwytnego”.
Andrzej Bobkowski

„Opowiadanie Katherine Mansfield Rozkosz. Czytam je co roku w lutym i przywraca ono mojemu życiu poczucie porządku i harmonii”.
André Aciman

Spis treści:

  • Niemcy przy stole
  • Baron
  • Jak uprowadzono Pearl Button
  • Mała guwernantka
  • Preludium
  • Kiszone ogórki
  • Je ne parle pas français
  • Rozkosz
  • Psychologia
  • Filmy
  • Mężczyzna bez temperamentu
  • Panna Brill
  • Córki świętej pamięci pułkownika
  • Życie Starej Parker
  • Jej pierwszy bal
  • Marriage à la mode
  • Nad Zatoką
  • Podróż
  • Garden party
  • Domek dla lalek
  • Filiżanka herbaty
  • Mucha
  • Kanarek
Opowiadania wybrane | ArtRage