Kultowa norweska powieść w nowym przekładzie. Wydanie wzbogacone o opowiadanie „Niedojda”, które stało się dla Tarjei Vesaasa bezpośrednią inspiracją do napisania „Ptaków”. „Bezradność wobec życia jest wiecznotrwała. W końcu wszyscy jesteśmy niedojdami, tyle że w «Ptakach» na najwyższym literackim poziomie. Piękna powieść!” – Ignacy Karpowicz
Rodzeństwo siedziało na schodku przed chałupiną, w której mieszkało samowtór. Czerwcowy wieczór był ładny, ciepły, a stare drewno ścian oddawało leniwie zapach po słonecznym dniu.
Mattis i Hege są rodzeństwem, które łączy silna więź emocjonalna. Hege opiekuje się bratem, o którym miejscowi mówią „taki trochę głupek”. Mattis nieco inaczej patrzy na otaczającą go rzeczywistość, nie przejmuje się opiniami innych, ale zachwyca go nieprzenikniony świat przyrody, który dla niego jest prosty i łatwy.
Kiedy nad domem pojawiają się słonki – ptaki, których nigdy wcześniej nie widział w okolicy, a Hege się zakochuje, Mattis czuje, jakby jego świat się rozpadał. Podejmuje więc rozpaczliwą próbę walki o uwagę siostry. Ale czy nie jest już za późno?
