Pierwsza polską książką najsłynniejszego współczesnego włoskiego architekta Stefano Boeri.
Doświadczenie lockdownu stało się dla autora impulsem do rozmyślań nad istotą miasta. W marcu
2020 roku, wsłuchując się we wszechogarniającą ciszę Mediolanu, którego mieszkańcy zostali
przymusowo zamknięci w swych domach, Boeri rozpoczął w mediach społecznościowych serię
wykładów mających przybliżyć słuchaczom czekającą ich przyszłość. Te rozmyślania w wersji spisanej
stanowią coś na kształt notesu architekta. Dowiemy się z niego, między innymi, czym jest antymiasto
– „ciągnąca się przestrzeń budynków, bez centrum ani końca”. Tym właśnie, zdaniem
autora Urbanii, są przedmieścia. Według niego, aby zaistniało miasto, muszą pojawić się dwa główne
czynniki – gęsta zabudowa i zróżnicowana kulturowo społeczność o wspólnej tożsamości lokalnej. Ale
to nie wszystko – miasto musi być zielone. Boeri jest przekonany, że przyszłością świata są miejskie
lasy wertykalne, czyli wysokie budynki obrośnięte roślinnością, czego przykładem jest jego
mediolańska realizacja o nazwie Bosco Verticale (Pionowy Las). 
Urbania jest pełna anegdot ze świata twórców i polityki. Jest przesycona miłością do
literatury, a także do sztuki, do dziedzictwa architektonicznego Starego Kontynentu, ze szczególnym
naciskiem na dziedzictwo krajów śródziemnomorskich. Autor nie stroni również od najbardziej
istotnych i bolesnych tematów naszej rzeczywistości, takich jak choćby kwestia uchodźcza. Boeri
dostrzega kruchość ludzkiego gatunku i czule pisze o tym, co dla nas najważniejsze – o naszej
bliskości, którą pandemia koronawirusa brutalnie zakłóciła. Urbania to erudycyjny wykład o stanie
świata, pełen antycypacyjnych teorii. To lektura na tyle niepokojąca, że warto ją przeczytać po to, aby
wiedzieć, co nas może spotkać w niedalekiej przyszłości i aby znaleźć w niej inspirację do zmiany
otaczającego nas świata. 
Czternasta książka z serii MASTO SZCZĘŚLIWE